Każda klatka obrazu wyświetlanego na ekranie telewizora cyfrowego lub monitora składa się z poziomych linii. Liczba tych linii określa rozdzielczość pionową obrazu, która jest głównym parametrem definiującym jego jakość.
Rozdzielczość to liczba punktów bądź pikseli przypadającą na określoną jednostkę powierzchni. Najczęściej używaną jednostką są dpi (dot per inch, czyli punkt na cal), gdzie cal wynosi 2,54 cm. Jeżeli wydrukujemy obraz o rozdzielczości 600 x 600 dpi, będzie on zawierał maksymalnie 558 punktów na mm2 ((600×600) ÷ (25,4×25,4)).
W takim przypadku znaczy to, że pomiędzy dwoma punktami na tym wydruku będzie około 0,042 mm wolnej przestrzeni.
Niemałe znaczenie jeśli chodzi o rozdzielczość druku ma także fakt jak postrzega ją obserwator. Ludzkie oko cechuje rozdzielczość kątowa o wartości 0,017 stopnia.
Oznacza to, że przeciętny człowiek może dostrzec z odległości 3 m pojedynczą czarną linię o grubości 1 mm narysowaną na białym tle. Z większej odległości ciężko mu będzie ocenić czy faktycznie widzi czarną kreskę. W takim przypadku, nie bierzemy pod uwagę istotnych czynników warunkujących naszą wrażliwość wizualną, jak oświetlenie czy kolor rysunku i tła.
Druk charakteryzujący się wysoką rozdzielczością, sprawia że obraz dostarczy jak największą ilość informacji wizualnej z każdej odległości. Obraz przeznaczony do wydruku powinien być wystarczająco duży (w aspektach rozdzielczości) i nie nadmiernie skompresowany, tak by zachować jak największą liczbę informacji.
Ważnym aspektem jest również rozmiar wydruku. Rozmiar powinien być dostosowany do rozdzielczości oryginalnego obrazu. Jeśli decydujesz się na wydruk obrazu o mniejszej rozdzielczości niż ta, z którą pracuje ploter drukujący, otrzymasz mało czytelny wydruk w postaci pikseli bądź oddalonych od siebie punktów.

Jak samodzielnie sprawdzić, czy zdjęcie wystarczy na dany format

Mam zdjęcie i format wydruku – jak policzyć, czy jakość będzie dobra?
Prosty wzór z forów i kalkulatorów DPI: podziel liczbę pikseli (szerokość i wysokość zdjęcia) przez docelowy rozmiar wydruku w calach. Przykład: zdjęcie 3000×2000 px na wydruk 20×13 cm (czyli ok. 7,9×5,1 cala) da w przybliżeniu 380 DPI – więcej niż potrzebne 300 DPI, więc jakość będzie dobra. To samo zdjęcie rozciągnięte na plakat A2 (42×59,4 cm) spadnie do ok. 130 DPI – widoczna utrata ostrości.

Jaka tabela rozdzielczości obowiązuje dla różnych produktów?
Z praktyki drukarni: 300 DPI dla materiałów trzymanych w ręce z bliskiej odległości (wizytówki, ulotki, katalogi, zdjęcia), 250 DPI dla plakatów w formacie B1/B2/A1/A2, 100-150 DPI dla banerów i rollupów oglądanych z kilku metrów, nawet 30-70 DPI dla bilbordów oglądanych z kilkudziesięciu metrów – tam ludzkie oko i tak nie rozróżni więcej szczegółów z tej odległości.

Czy aparat w telefonie „z dużą liczbą megapikseli” gwarantuje dobry wydruk?
Nie zawsze – liczba megapikseli to potencjał, ale jakość obniża dodatkowo kompresja przy zapisie (szczególnie po przesłaniu przez komunikator, który automatycznie kompresuje zdjęcia) oraz szum przy słabym oświetleniu. Zawsze sprawdzaj realny rozmiar pliku w pikselach przed wysłaniem do druku, nie tylko deklarowaną liczbę Mpx aparatu.

Źródło: Pandadruk – kalkulator DPI, OpenPrint – tabela rozdzielczości DPI.

Nie chcesz liczyć samodzielnie? Wgraj zdjęcie przez skrzynkę wrzutową – sprawdzimy, czy rozdzielczość wystarczy na Twój format.